Białaczka III

Istotą ostrej białaczki szpikowej, podobnie jak w innych formach tej choroby, jest wzmożona produkcja białych krwinek, a dokładniej mówiąc jej prekursorów. Więcej »

 

Monthly Archives: Luty 2013

Starość

Jako starość określa się ostatni okres życia człowieka, rozpoczynający się w wieku około 70 lat. W organizmie człowieka następują charakterystyczne zmiany, które są, efektem naturalnego procesu, starzenia się, a nie choroby. Pierwszą zewnętrzną oznaką starości jest zmniejszenie się elastyczności skóry. Starzenie się w takim, samym stopniu dotyczy narządów zewnętrznych. Niektóre z nich, zmniejszają się, a mięśnie stopniowa zanikają. Zmiany starcze nie omijają mięśnia sercowego, który wyraźnie słabnie i staje, się mniej wydolny. Swoją elastyczność tracą także naczynia, krwionośne. Spada zdolność organizmu do wysiłku zewnętrznego, dlatego starszy człowiek jest mniej sprawny i ma słabszy refleks. W przeciwieństwie, do sprawności fizycznej, sprawność umysłową często udaje się zachować aż do późnych lat życia. Wiele procesów zachodzących w organizmie, starszej osoby nie zostało dotychczas, do końca zbadanych. Wywodzi się z założenia, ze istotną rolę odgrywają zmiany zachodzące na poziomie komórek – najmniejszych jednostek budujących ciało ludzkie. Stwierdzono na przykład, że w komórkach zaczyna gromadzić się duża ilość produktów przemiany materii, które u młodszego człowieka są z komórek usuwane.

Śpiączka afrykańska

Śpiączka afrykańska, trypanosomatoza, jest chorobą inwazyjną wywoływaną przez pierwotniaka świdrowca. Choroba przebiega w czterech fazach. W późniejszych stadiach pacjent cierpi między innymi na chorobliwą senność. Jeżeli nie zastosuje się odpowiedniego leczenia, śpiączki afrykańska prawie zawsze prowadzi do śmierci pacjenta. Obszar występowania tej choroby leży pomiędzy 15 północnymi a 15 południowym równoleżnikiem. Rozróżnia się dwie odmiany schorzenia zachodnio-afrykański która ma charakter podstępnym oraz przewlekły oraz odmianę wschodnio-afrykańską, o ostrym przebiegu. Czynnik chorobotwórczy w obu przypadkach jest przenoszony przez muchę tse-tse. Ze względu na łatwość zakażenia i nieodpowiednie warunki medyczne umieralność na tę chorobę w krajach tropikalnych jest duża. W Afryce na śpiączkę afrykańską umiera około 5000 osób rocznie. Drobnoustroje trafiają do organizmu człowieka wraz ze ślina muchy tse-tse podczas ukąszenia. Dostają się one pod skórę i tam rozmnażają się. Następnie przenikają do naczyń krwionośnych i z krwią są transportowane są po całym organizmie aż do końca atakują mózg. Pierwotniaki rozmnażają sięgały czas w różnych miejscach ciała. Kolejne pokolenia róznią się pomiędzy sobą strukturą białkową otoczki.

Zwyrodnienie stawów

Stawy należą do najbardziej narażonych na obrażenia części ciała. Z tego powodu główka stawowa pokryta jest śliską, odporną na ścieranie chrząstką. Poza tym torebka stawowa wydziela tzw. maź, ułatwiającą przesuwanie się względem siebie poszczególnych kości. Bardzo często zdarza się, że chrząstka jest zbyt mało odporna na obciążenie, a przerwy pomiędzy obciążeniami są nie wystarczająco długie i dlatego szybko zaczyna zażywać się. Zmiany w budowie chrząstki powodują uszkodzenia zakończeń kości i są przyczyną procesu ich deformacji. Choroba zwyrodnieniowa stawów, zwana artrozą, dotyka wiele osób, najczęściej ludzi w podeszłym wieku. Ma ona związek ze „starzeniem się” chrząstek stawowych, które z wiekiem tracą właściwą im sprężystość i gładkość powierzchni.
Poza oznakami zużycia szczególnie obciążonych stawów, przyczyny zwyrodnień bywają bardzo różne. Wadliwość czy słabość chrząstki może być na przykład uwarunkowana genetycznie. Ponadto, na skutek asymetrycznej budowy szkieletu (nogi różnej długości, wykrzywione w kształcie „X” lub na zewnątrz) niektóre stawy są nierównomierne obciążone i dlatego zaczynają szybciej się zużywać. Źle gojące się złamania kości, które krzywo się zrastają, prowadzą również do nierównomiernego rozłożenia ciężaru ciała na poszczególne stawy.

Choroby tropikalne i pasożytnicze.

Najpoważniejsze choroby tropikalne są przyczyną cierpień i śmierci milionów ludzi na Ziemi. Zazwyczaj występują tam, gdzie populacja jest niedożywiona i egzystuje w bardzo złych warunkach. Rządy i służba zdrowia prowadzą wojnę przeciwko tym, często śmiertelnym, chorobom. Choć choroby tropikalne nie zostały dokładnie zdefiniowane, określeniem tym obejmuje się głownie schorzenia szerzące się w gorących strefach klimatycznych, gdzie panuje bieda i złe warunki higieniczne,. Występują najczęściej, ale nie wyłącznie, w tropikach – w strefie pomiędzy Zwrotnikiem Raka i koziorożca o szerokości 2500km po obu stronach równika. W rzeczywistości tylko kilka z nich występuje wyłącznie w tropikach, a takie choroby jak dżuma czy trąd, kiedyś szeroko szerzyły się w Europie. Większość chorób tropikalnych wywołują wirusy, bakterie lub mikroskopijne pasożyty. Choroby pasożytnicze są wywoływane przez organizmy żywe, które żyją w ciałach innych organizmów będących ich gospodarzami.

Rak pochwy i sromu

Nowotwory o charakterze złośliwym pochwy oraz zewnętrznych narządów płciowych należą do najrzadziej występujących schorzeń nowotworowych żeńskich narządów płciowych. Pojawiają się najczęściej u kobiet które mają już za sobą okres przekwitania to znaczy między 60-70 rokiem życia. Pierwszymi objawami choroby są prawe zawsze zmiany skórne. Tego rodzaju pierwsze oznaki często niestety są lekceważone gdyż nie towarzyszą im żadne lub tylko niewielkie dolegliwości. Same w sobie również nie stanowią zagrożenia, powinny jednak być zawsze traktowane jako pierwszy stopień zwyrodnienia tkanki. W wypadku raka pochwy najczęściej ma się do czynienia z przerzutem nowotworu z innej części ciała. Przeżuty do pochwy pochodzą głównie z nowotworów macicy i pęcherza moczowego. Pierwotnie raki pochwy to znaczy guzy nowotworowe są bardzo rzadkie. Do stanów przedrukowych pochwy należy dysplazja i rogowacenia białe na wieloogniskowym obrzęku oraz zaczerwienieniu. Rozwojowi nowotworu sprzyja także ciągłe drażnienie wrażliwej błony wewnętrznej pochwy na przykład przez przewlekłe stany zapalne przez opadniecie krążka śródmacicznego. Stanami przedrukowymi sromu są takie schorzenia jak rogowacenie białe marskość sromu oraz kłyciny Kończyste sromu.

Nerwice

Coraz częściej dzieci wychowywane są w tak zwany bezstresowy sposób. Rodzice nie narzucają dzieciom żadnych obowiązków, pozostawiając im praktycznie całkowitą swobodę działania. Dzieci tak wychowywane robią, co chcą, a jeśli zrobią coś złego nie są zazwyczaj karane, ponieważ rodzice zakładają, że dziecko samo z siebie wyciągnie wnioski ze swego złego zachowania i drugi raz zachowa się poprawnie. Rodzice za wszelką cenę unikają sytuacji w codziennym życiu, które mogłyby zestresować ich pociechy. Dziecko takie żyje pod przysłowiowym kloszem, kompletnie oderwane od rzeczywistości. Dodatkowo jest utwierdzane w przekonaniu o swej wielkiej wartości. Tak wychowane dziecko kiedyś niestety musi skonfrontować się z otaczającym go światem. O ile przez trudy szkoły pomogą przejść mu rodzice, o tyle w pracy trzeba zacząć sobie radzić samemu. Przekonany o swej doskonałości człowiek nagle zostaje sprowadzony na ziemię. Okazuje się, że jego wiedza jest niewielka, pracuje za wolno, często się myli. Poza tym ciągle z kimś jest porównywany. Rano budzi się zestresowany, w pracy stresuje się jeszcze bardziej. Wpada w nerwice, każda sytuacja go przeraża. Aby jakoś w miarę normalnie funkcjonować, zaczyna łykać proszki na uspokojenie, albo szuka fachowej pomocy u psychologa.

AIDS

Jest to skrót angielskiej nazwy Acquired Immune Deficiency Syndrome, co w języku polski znaczy zespół nabytego upośledzenia odporności. AIDS wywołany jest przez wirus HIV. AIDS nie jest typową chorobą zakaźną o specyficznych objawach lecz wykazuje cały zespół symptomów. Objawy te są bardzo liczne, mogą się nasilać a następnie znikać. Od momentu zakażenia wirusem HIV do chwili ataku choroby może upłynąć nawet ponad 10 lat. Typowym objawem choroby jest występowanie trudnych do opanowania infekcji oraz różnego rodzaju nowotworów złośliwych. Chorzy na AIDS w zawansowanym stadium choroby cierpią na rzadki przypadek raka skóry zwany mięsakiem Kaposiego. Chorobę wywołuje wirus HIV który osłabia system odpornościowy organizmu, c kolei sprzyja rozwojowi infekcji. Wirusy HIV mogą znajdować się w spermie wydzielinie z pochwy łzach ślinie mleku matki, krwi oraz moczu. Zakażenie może nastąpić wyłącznie przez bezpośredni kontakt z krwią lub błonami śluzowymi chorego. Może to mieć miejsce podczas stosunku płciowego, porodu lub transfuzji krwi. Do przenoszenia wirusa dochodzi często u narkomanów poprzez używanie wspólnych igieł i strzykawek. Niestety nie wynaleziono dotychczas skutecznego leki przeciwko AIDS.

Migrena

W przypadku tej choroby mamy do czynienia z silnymi bólami występującymi po jeden stronie głowy, które mogą utrzymywać się kilka godzin lub dni. Bóle te maja postać nagłych ataków, a towarzyszą im często nudności, wymioty oraz zaburzenia wzroku. Problem ten nie został jeszcze do końca zbadany. Stwierdzono jednak związek między występowaniem migreny a stanem tętnic mózgowych. Powodem wystąpienia ataku choroby jest niedostateczne zaopatrzenie mózgu w krew. Przyczyną tego jest zwężenie tętnic przez napięte mięśnie ścian arterii lub powstałe obrzmienie ich najbardziej wewnętrznej warstwy. Gdy tętnice rozszerzą się ponownie, pojawiają się typowe dla tego schorzenia bóle głowy. Do czynników stanowiących źródło choroby należą: wrażliwość na zmienne warunki pogodowe, nadużywanie alkoholu oraz tytoniu, jak również fizyczne i psychiczne obciążenie organizmu. Częstą przyczyna jest również nieprawidłowe ułożenie części szyjnej kręgosłupa. Kobiety cierpią na migrenę częściej niż mężczyźni. Stwierdzono związek między pojawieniem się ataków migreny a menstruacją. Stąd też wysnuto wniosek, że jedną z przyczyn choroby są zmiany hormonalne w organizmie. Wskazuje na to fakt, iż w okresie przekwitania częstotliwość ataków zmniejsza się.

Niedoczynność tarczycy

Jest to niewydolność funkcji wydzielniczej tarczyc, której towarzyszą różnego rodzaju objawy wynikające z niedoboru hormonów wydzielanych przez ten gruczoł. Choroba prowadzi do spowolnienia procesu przemiany materii, chory łatwo się męczy, ma obniżoną wrażliwość na bodźce zewnętrzne oraz zwiększone zapotrzebowanie na sen. Najczęstszą przyczyną niedoczynności tarczycy jest przewlekłe zapalenie gruczołu tarczowego. Ponadto schorzenie może być również spowodowane utratą bądź uszkodzeniem gruczołu po zabiegu operacyjnym lub poleczeniu nadczynności tarczycy jodem promieniotwórczym. Do choroby może także doprowadzić przedawkowanie tyreostatyków, czyli środków hamujących nadczynność tarczycy. Jeżeli niedoczynność tarczycy rozwinęła się w okresie życia płodowego lub w pierwszym roku życia, to mówi się wówczas o chorobie wrodzonej. Prowadzi ona do ciężkiego upośledzenia zarówno fizycznego, jak i psychicznego. W najgorszym przypadku następstwem schorzenia może być kretynizm. U osób dorosłych skutkiem niedoczynności tarczyc może być wole.

Objawy:

– zaburzenia pracy serca.
– wrażliwość na zimno.
– osłabienie.
– zwiększone zapotrzebowanie na sen.
– łuszczenie się skóry i łamliwość włosów.
– chrypka.
– przytępienie słuchu.
– apatia.
– przyrost wagi ciała.
– obrzęki.

Anoreksja, bulimia

Nie tylko objadanie się jest szkodliwe dla zdrowia. Głodzenie się i ciągłe odchudzanie również nie jest dla niego korzystne. Można bowiem zapaść na choroby takie jak anoreksja czy bulimia. Leczenie tych chorób jest wyjątkowo trudne, ponieważ choroby te zaczynają się w psychice. Choroby te dotykają najczęściej młode dziewczyny, które mają problemy z zaakceptowaniem swojego wyglądu. Postanawiają się odchudzać, ale robią to w sposób nieodpowiedzialny i szkodliwy dla siebie Bulimiczki na przykład, gdy najedzą się do syta w napadzie żarłoczności, muszą później pozbyć się jedzenia, które zjadły. Wywołują wymioty lub biorą środki przeczyszczające. Wtedy czują się dopiero dobrze. Anorektyczki z kolei liczą każdą kalorię, codziennie się ważą. Wiecznie uważają, że są za grube, wyznaczają sobie wagę, jaką muszą osiągnąć. Ważny jest dla nich tylko ich wygląd, którego tak naprawdę nigdy nie zaakceptują. Niedostarczanie odpowiedniej ilości pokarmu do organizmu, szczególnie, gdy ten rozwija się, jest bardzo szkodliwe. Jeśli choroby nie zacznie się w porę leczyć, można doprowadzić do znacznego wyniszczenia organizmu a nawet śmierci.

Dna moczanowa

Choroba ta nazywana w języku potocznym artretyzmem, podagrą lub paluchą. Polega na dziedzicznych zaburzeniach przemiany materii, których objawem jest podwyższony poziom kwasu moczowego we krwi. Duże stężenie kwasu moczowego i jego soli w kaletkach maziowych, pochewkach ścięgnistych i stawach powoduje, że tworzą się tak kryształki kwasu moczowego, co właśnie jest przyczyną ataków choroby. W ataku dny nagły ból występuje najczęściej w obrębie stawu palucha oraz w śródstopiu, ale może być także zlokalizowany w stawie kolanowym, skokowym lub w nadgarstku.
Mimo dziedzicznych skłonności, choroba może nie ujawniać się przez dłuższy czas. W wypadku, gdy to jednak nastąpi, jej przebieg może być łagodny lub ciężki. Mężczyźni zapadają na dnę znacznie częściej niż kobiety. Do czynników zewnętrznych sprzyjających rozwojowi choroby zaliczana jest dieta zbyt bogata w mięso, konsumpcja bardzo dużych ilości podrobów oraz nadmierne spożywanie alkoholu. Wszystkie zagrożenia dną dotyczy także osób chorych na cukrzycę. U diabetyków mianowicie brak insuliny powoduje, że do krwi dostają się spore ilości kwasów organicznych, powstających w procesie przemiany tłuszczów. Może to doprowadzić do stanu, gdy we krwi znajdzie się ich zbyt duża ilość.

Zapalenie trzustki

W przewlekłym zapaleniu trzustki dochodzi do powolnego, postępującego i nieodwracalnego uszkodzenia narządu i zastąpienia tkanki gruczołowej tkanką łączną. Zmiany te stopniowo prowadzą do niewydolności trzustki zarówno zewnątrzwydzielniczej, jak i wewnątrzwydzielniczej. Gruczoł ten na szczęście posiada duże rezerwy – dopiero po zniszczeniu około czterech piątych tkanki produkcja enzymów trawiennych jest niedostateczna. W przypadku przewlekłego zapalenia trzustki dochodzi też do stanów zapalnych wysypek Langerhansa – małych fragmentów trzustki, gdzie produkowane są dwa hormony: insulina i glukagon. Zaburzenia te prowadza do powstania szczególnego typu cukrzycy, tzw. cukrzycy typu 3.

Objawy:
– nawracające ataki intensywnego bólu.
– zaburzenie trawienia.
– stolce tłuszczowe.
– stolce z białymi smugami (stolce białkowe).
– spadek masy ciała.
– cukrzyca.
– niechęć do tłustych potraw.

Alkohol jest dla trzustki trucizną i to z wielu powodów. Po pierwsze bezpośrednio uszkadza komórki wydzielnicze gruczołu, powodując ich zwapnienie. Po drugie pobudza je do nadmiernego wydzielania śluzu. Poza tym nadużywanie alkoholu prowadzi do zapalenia błony śluzowej żołądka oraz jelit, co również ma niekorzystny wpływ na funkcjonowanie trzustki.