Białaczka III

Istotą ostrej białaczki szpikowej, podobnie jak w innych formach tej choroby, jest wzmożona produkcja białych krwinek, a dokładniej mówiąc jej prekursorów. Więcej »

 

Daily Archives: 4 stycznia 2013

Odmrożenia

Tak jak zbyt wysokie, tak zbyt niskie temperatury powierza mogą spowodować rozległe uszkodzenia tkanek na skutek stopniowej utraty ciepła przez organizm i zaburzenia funkcjonowania układy krwionośnego. Wychłodzeniu i odmrożeniu w pierwszej kolejności ulegają odkryte na policzkach, a także palce rąk i nóg. Należy je więc starannie chronić. W ostateczności można na przykład ciepłą dłonią osłaniać na mrozie uszy lub nos, a zamarzniętą rękę przykładać do brzucha. Szybkiej utracie ciepła sprzyjają wilgoć i przemoczenie odzieży, wiatr i bezruch. O odmrożenia łatwiej u osób starszych, dzieci chorych zwłaszcza z zaburzeniami krążenia krwi, oraz tych u których wcześniej dochodziło do odmrożeń. Uszkodzenia tkanek wywołane przez miejscowe odmrożenia I stopnia są niemal takie same jak poparzeniach. Organizm broniąc się przed utratą ciepła próbuje przede wszystkim zachować odpowiednią temperaturę w obrębie ważnych narządów wewnętrznych. Dlatego najpierw krew odpływa z zewnętrznych powłok ciała, by w ten sposób zmniejszyć ilość ciepła traconego przez skórę, która staje się blada. Niewielkie włosko na rękach i nogach podnoszą się – jest to odruch, który niegdyś silnej owłosionemu człowiekowi pozwała, tak jak wielu innym ssakom, zwiększyć barierę chroniącą.

Wścieklizna

Wścieklizna to bardzo poważna choroba wirusowa powodująca uszkodzenie centralnego układu nerwowego u mózgu która może dotknąć każde stałocieplne zwierzę, w tym też człowieka. W literaturze medycznej brak jest przypadków, które opisywałyby wyleczenie chorego na wściekliznę. Wirusy wścieklizny wnikają do organizmu człowieka ze śliną zakażonego zwierzęcia, najczęściej przez ranę powstała po ugryzieniu. Inne drogi zakażenia na przykład poprzez powstałe wcześniej otwarte zranienia oczy lub błony śluzowe jamy ustnej tez są możliwe ale występują bardzo rzadko. Człowiek jest stosunkowo mało podatny na zachorowanie na wściekliznę, choroba ta rozwija się jedynie u 10-20% zakażonych. Jednak przy każdym podejrzenia zakażenia należy poddać się szczepieniom nawet jeśli pacjent był już wcześniej szczepiony. Wścieklizna jest chorobą znana już od stuleci i rozpowszechnioną niemal na całym świecie. Po II Wojnie Światowej przez Europę ze wschodu na zachód przeszła olbrzymia fala epidemii wścieklizny rozprzestrzeniająca się każdego roku w promieniu około 50km. Przez dziesiątki lat głównymi nosicielami wścieklizny były lisy. Choroba ta występuje też często u wiewiórek i innych gryzoni, które łatwo mogą zakazić nie szczepione zwierzęta domowe.